مبانی جهان بینی حافظ
در باب جهانبینی حافظ، بحثهای زیادی شده و نظرات گوناگونی ابراز خواهد شد؛ چه بهتر که کسانی دور از تعصب و پیشداوری، وارد دیوان حافظ بشوند تا جهانبینی این مرد بزرگ را به صورت قطعی و مسلّم بیرون بیاورند. متاسفانه در چهل، پنجاه سال اخیر، کتابهایی نوشته شد که بینظری و بیغرضی رعایت نشد و انصافاً بعضی از آنها، جفای به حافظ است، بعضی اهانت به حافظ است، بعضی بیبصری در مقابل حافظ است و انسان حیرت میکند که چرا بایست این حرفها به ذهن کسی خطور کند؟! حافظ را کافر و بیدین و زندیق و منکر آخرت و از این قبیل چیزها معرفی کردند! آن کسی که زیباترین اشعارش، اشعار عرفانی است یا لااقل اشعار عرفانی، جزو زیباترین اشعار اوست:
در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد
عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد
جلوهای کرد رُخت، دید ملک عشق نداشت
عین غیرت شد از این آتش و بر آدم زد
مدعی خواست که آید به تماشاگه راز
دست غیب آمد و بر سینه نامحرم زد …













